Behind The Scenes บี้ Attitude


ตอนที่เราคิดกันว่าจะเชิญหนุ่มท่านใดมาขึ้นปกฉบับครบรอบหนึ่งขวบปีนิตยสาร attitude มีหลาย
ต่อหลายชื่อที่ผุดขึ้นมาในที่ประชุม หนึ่งในนั้นคือศิลปินบิ๊กเนม บี้ – สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว (เลือกใช้คำ
ว่า “บิ๊กเนม” ไม่ใช่กล่าวลอยๆ นะครับ แต่เพราะองค์ประกอบหลายอย่างของบี้ในช่วง 6 ปีที่ผ่านมา
ทำให้บี้ถูกเลื่อนอันดับไปอยู่ในกลุ่มศิลปิน A-list ของตึกนี้ เรียบร้อยโรงเรียนแกรมมี่) แต่การจะเชิญ
บี้ – สุกฤษฎิ์ มาขึ้นปกก็ไม่ต่างอะไรกับปฏิบัติการ Mission Impossible ซึ่งยากน่าดู ใช่สิ เพราะ
attitude เป็นนิตยสารเกย์ไลฟ์สไตล์เล่มแรกที่กล้าประกาศตัว ในรอบหนึ่งปีที่ผ่านมาปัญหาการเชิญ
หนุ่มๆ ขึ้นปกก็มีแค่เรื่องเดียวคือ กลัวเสียภาพลักษณ์ เพราะต้องมาถอดเสื้อขึ้นปกนิตยสารเกย์
แต่เรื่องมหัศจรรย์ที่เกิดในสังคมที่มี(ดัด)จริ(ต)ยธรรมสูงอย่างสยามประเทศแห่งนี้ก็คือ เวลาที่หนุ่มๆ
เหล่านั้นไปถ่ายแฟชั่นในนิตยสารผู้หญิงบางเล่มแทบจะแก้ผ้าถ่ายด้วยซ้ำ กลับไม่กลัว (หนุ่มๆ เหล่า
นั้นคงลืมไปว่า เกย์น่ะ พวกนางซื้อนิตยสารทุกเล่มที่มีผู้ชายหล่อ ฉะนั้นถ้ากลัวจะเสียภาพลักษณ์
ก็กรุณาอย่าเปลืองตัวเลยจะดีกว่า ไม่เช่นนั้นจะเข้าตำรา เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง)

ส่วนกรณีของบี้ – สุกฤษฎิ์ นั้น ในเบื้องต้นทีมงานไม่ได้คาดหวังอะไรมาก (คือถ้าถูกปฏิเสธมาก็ไม่ได้
ถือว่าเป็นความผิดพลาด) เราได้ส่งเทียบเชิญอย่างเป็นทางการสู่ต้นสังกัดของคุณบอย ถกลเกียรติ
วีรวรรณ ว่าหากนิตยสาร attitude ฉบับนี้ไม่ได้เลวร้ายจนถึงขั้นที่ทำให้ภาพลักษณ์ของศิลปินเสียหาย
ทางทีมงานทุกท่านก็ปรารถนาที่จะให้ บี้ – สุกฤษฎิ์ มาขึ้นปกของเราสักครั้ง แล้วจู่ๆ ทีมงานก็ได้รับ
โทรศัพท์แจ้งว่า บี้ – สุกฤษฎิ์ มีคิวให้เราได้เป็นช่วงต้นปี 2555 นอกจากจะเป็นข่าวดีรับปีมังกรแล้ว
น่าจะเป็นโอกาสดีที่จะได้ถามบี้ตรงๆ (ตามที่ได้ข่าวอินไซด์) ว่าปีนี้จะมีละครเวทีเรื่องใหม่ ใช่หรือไม่?

คิวของบี้แม้จะแน่นเอี๊ยด แต่ทางทีมดูแลศิลปินก็อุตส่าห์เจียดเวลาให้เราเกือบครึ่งวัน แต่เวลาอัน
จำกัดก็ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับการทำงาน (คราวนี้หวังว่าท่านผู้อ่านจะไม่บ่นว่าทำไมชอบถ่ายแต่ในสตูฯ
ก็เหตุผลเรื่องเวลาเพียงอย่างเดียวที่ทำให้การถ่ายสตูฯ ง่ายและสะดวก) ตัวจริงของบี้ดูไม่เย่อหยิ่ง
เหมือนที่คนภายนอกเขาเมาท์กัน ตรงกันข้าม บี้กลับไม่ถือตัวและคุยสนุกราวกับรู้จักกันมานาน
ซึ่งอันที่จริง ผมกับบี้ก็เจอกันที่ฟิตเนสในตึกอยู่บ่อยๆ แต่ไม่เคยคุยกันเท่านั้นเอง ผมจึงถือโอกาสถาม
เรื่องการดูแลสุขภาพสักหน่อย เพราะในบรรดานักร้องในตึกก็มีบี้ อาร์ และโตโน่ เท่านั้นแหละ ที่เข้า
ฟิตเนสสม่ำเสมอ

“อ้าวพี่เล่นฟิตเนสที่นี่ด้วยเหรอ” บี้ถาม “ก็เล่นบ้างแล้วแต่เวลาจะสะดวก แต่พักหลังไม่ค่อยได้เข้าแล้ว
งานเยอะแยะวุ่นวายมากมายหลายสิ่ง” ผมตอบ “ไม่ได้นะครับพี่ ถ้าจะเล่นต้องมีวินัย ไม่อย่างนั้น
ร่างกายเราจะไม่เข้าที่” บี้เตือน (อ้าวนี่แอบกัดกันรึเปล่า!!! เนี่ย) “เรื่องออกกำลังกายสำหรับผม
ไม่ใช่เป็นการตามเทรนด์นะครับ ที่ผู้ชายยุคใหม่จะต้องมาฟิตแอนด์เฟิร์มเพื่อให้รูปร่างดี แต่ผมคิดว่า
การออกกำลังกายมันก็ดีกับสุขภาพ แล้วถ้าหุ่นเราได้สัดส่วน เกิดถ่ายแบบแล้วต้องถอดเสื้อก็จะได้
มั่นใจ ไม่อายใครเขา อีกอย่างผมมองว่าการเล่นฟิตเนสทำให้มีสมาธิมากขึ้น อย่างเวลาคุณยกเหล็ก
แล้วจิตใจคุณวอกแวก ไม่คงที่ เหล็กอาจจะหล่นมาทับตัวคุณได้ ทุกวันนี้ผมจะเข้าฟิตเนสให้ได้อาทิตย์
ละ 3 ครั้ง แต่ถ้าช่วงไหนงานเยอะ ก็อย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง แล้วก็หาเวลาชดเชยกันไป” ตายล่ะ
ผมคิดว่าเราควรหยุดคุยเรื่องการเข้าฟิตเนสจะดีกว่า เพราะเผอิญผมมันเป็นพวกรายสะดวก นานๆ
เข้าที จะมาคุยกับพวกตัวจริง เล่นจริงจัง เราก็คงสู้เขาไม่ได้

อ่านบทความฉบับเต็มได้ในนิตยสาร attitude ฉบับเดือนมีนาคม 2555

ที่มา : http://www.attitudethai.com/

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s