“กำลังใจแด่คนแปลกหน้า….ล้านคำขอบคุณ คุณเพทาย คุณบี้ สุกฤษฎิ์” เรื่องราวดีๆจากพันทิป

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่ามีพี่สาวใจดีคนหนึ่งส่งมาให้อ่านต้องขอบคุณพีสาวสุดสวยของเรา เลิฟๆ ทำให้ประทับใจ เลยอยากแชร์ต่อ ซึ่งเป็นเรื่องราวดีๆของคุณ Nuevo จาก http://pantip.com เรื่องเป็นยังไงลองอ่านดูคะแล้วคุณจะรักผู้ชายที่ชื่อ “บี้ สุกฤษฎิ์” เพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน

……………………………………………………………………………….

วันจันทร์ที่ 28 ตุลาคม 2556 เก้าโมงเช้าโดยประมาณ
โทรศัพท์จากพี่หน่อย…..พี่สาวคนโต

“อาจารย์หมอเจ้าของไข้ถามว่า ถ้าพี่นุกหัวใจหยุดเต้น จะให้ปั๊มไหม…..”
แล้วพี่หน่อยก็เริ่มร้องไห้
“เมื่อเช้า นุกยังพยักหน้ากับเค้าอยู่เลย ก่อนความดันตก จะทำยังไงดี”

นี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวครั้งนี้

พี่นุก เป็นพี่สาวคนที่ 2 ของบ้าน รองจากพี่หน่อย โดยมีพี่โหน่ง พี่ชายเป็นคนทีสาม
ตามด้วยเจ้าของกระทู้เป็นลูกหลง คนเล็กของบ้าน

พี่นุกเกิดมา จะไม่ค่อยแข็งแรงเท่ากับพี่น้องคนอื่น ตัวเล็กกว่าปกติ
มารู้เอาตอนโต ว่ามีโครโมโซมผิดปกติที่เรียกว่า Turner Syndrome (44+Xi)
ก็หลังจากที่มีเลือดออกในช่องวุ้นตาจากเบาหวาน

ไม่นานหลังจากนั้น พี่นุกก็มีไตวายร่วมด้วย
ชีวิตในช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมา ต้องฟอกเลือดอาทิตย์ละ 2 ครั้ง
ปีหลัง ๆ ต้องเพิ่มเป็นอาทิตย์ละ 3 ครั้ง ใช้เวลาส่วนนึงของการใช้ชีวิตอยู่บนเตียงฟอกเลือด

พี่นุกเป็นแฟนคลับตัวยงของบี้ ตั้งแต่บี้เข้าประกวดเดอะสตาร์
พี่นุกก็ติดตามผลงานมาตลอด
ออกอัลบั้ม ลงหนังสือ อะไรก็ตามแต่ พี่นุกซื้อเก็บไว้หมด

ถ้าเป็นไปได้ ก็จะซื้อไว้สองชุด เอามาดูชุดนึง อีกชุดนึงเก็บ
เสียงเรียกเข้า เสียงรอสาย ก็เป็นเพลงของบี้ทั้งนั้น
จนพวกเราแซวกันว่า เบื่อเพลงพี่บี้แล้ว ^^

ผลงานที่ออกจะเถื่อน ๆ หน่อย ประเภทว่าทำเอาเอง
ก็เป็นซิทคอม นัดกับนัด
แต่ก่อน ต้องอัดให้พี่นุกทุกตอน ใช้ DVD recorder
แล้วมาลงแผ่นให้ ทีละ 4 ตอน (ตอนหลังมี ACT channel ก็ต้องอัด rerun ฉบับขยายให้ด้วย)

มาช่วงหลัง ดีใจมาก(!) ที่ DVD recorder ลงแผ่นแล้วมีปัญหากระตุก
เลยไปซื้อ HDD recorder มา คราวนี้ก็ต่ออัดลงใน harddisk เลย
พี่นุกก็ดูได้เร็วขึ้น กลับบ้านก็ดูตอนที่เพิ่งออกอากาศได้เลย
หมดยุคทำเทปผี DVD เถื่อนไป ยิ้ม

ด้วยความที่พี่นุกไม่แข็งแรง อย่าว่าแต่คอนเสิร์ตที่มีแต่แฟน ๆ วัยรุ่นแข็งแรง ยืนและเต้นตลอดงาน
แม้กระทั่ง Event ที่บี้มาที่อุดร พี่นุกก็ไปไม่ไหว ถูกเบียดที คงล้มแบนอยู่กันพื้น
เลยได้แต่ขอเพื่อนพี่หน่อย ที่ทำงานเกี่ยวข้องกับ Event ขอลายเซ็นต์ให้

ที่พอจะไปได้บ้าง ก็ละครเวที ที่นั่งดูเอา
ส่วนตัวก็ไม่ค่อยรู้เรื่องการไปดูละครเวทีของพี่นุกนัก
พี่หน่อยจะเป็นคนจัดการให้
พอถึงเวลา พี่หน่อยก็จะบอกว่า ช่วงนั้นช่วงนี้ไม่อยู่นะ จะพาพี่นุกไปดูละครเวทีที่กรุงเทพ
เมื่อกี้ เพื่อที่จะขอข้อมูลมาเขียนกระทู้
ก็ถามพี่หน่อยว่าพาพี่นุกไปดูเรื่องอะไรบ้าง
พี่หน่อยบอกว่า บัลลังก์เมฆ ข้างหลังภาพ และล่าสุดก็รักจับใจ
ตัวเองยังถามพี่หน่อยเลยว่า บัลลังก์เมฆ พี่บี้เล่นด้วยเหรอ ^^”
(อายุมากกว่าบี้กันหมดนะคะ แต่เวลาเรียก มักจะเรียกพี่บี้
ออกแนวหนังกำลังภายใน ที่จะต่างคนต่างเรียกอีกฝ่ายว่า “พี่” ด้วยความนับถือ)

จะไปแต่ละครั้ง ต้องดูวันที่ไปได้ ไม่ติดวันที่ฟอกเลือด ค้าง 1 คืน แล้วค่อยกลับวันต่อมา
ขนาดพี่นุกเดินไม่ค่อยไหว พี่นุกก็พยายาม
พี่หน่อยนินทาว่า ตั๋วที่นั่ง ก็จองไว้หน้าสุด พี่หน่อยเมื่อยต้องแหงนคอดู
แต่พี่นุกดูอย่างตั้งใจ ตาแป๋ว
พี่หน่อยเห็นอย่างนั้นก็ดีใจ เพราะถ้าออกไปไกล เป็นแถวที่ดูกำลังเหมาะ
พี่นุกก็จะเห็นไม่ชัดแล้ว

ช่วงปีที่ผ่านมา พี่นุกเหนื่อยมากขึ้น ขนาดเดินเฉย ๆ ในบ้าน ก็ต้องหยุดพักเป็นระยะ
box set ออกใหม่มีให้จองที่ B2S พี่นุกก็จะ update ข้อมูลจากทีวี ให้พี่หน่อยไปจองและไปซื้อให้แทน

คุณหมอที่ดูแลหัวใจพี่นุกให้ที่อุดรซึ่งรู้จักคุ้นเคยกันดี บอกว่าการบีบตัวของหัวใจพี่นุก น้อยลงเรื่อย ๆ
ปีกว่า ๆ ผ่านไป จากประมาณเจ็บสิบเปอร์เซ็นต์ เหลือไม่ถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์

เมื่อเดือนก่อน จึงได้ตรวจเพิ่มเติม พบว่าเส้นเลือดที่เลี้ยงหัวใจห้องซ้าย ตีบไปประมาณ 95% แล้ว
สภาพร่างกายของพี่นุก ไม่สามารถทำการผ่าตัดเปลี่ยนเส้นเลือดหัวใจได้
คุณหมอบอกว่า หากจะทำ คงเป็นบอลลูนขยายเส้นเลือด ซึ่งตีบขนาดนี้ เส้นเลือดแข็ง
ก็เสี่ยงต่อภาวะเส้นเลือดแตก และเสียชีวิตได้

ในช่วงที่ผ่านมา จึงได้ทำการตรวจเพิ่มเติมว่ากล้ามเนื้อหัวใจยังพอมีชีวิตอยู่บ้างไหม
หรือขาดเลือดจนตายไปหมดแล้ว
ผลการตรวจ เป็นที่น่าแปลกใจว่า กล้ามเนื้อหัวใจที่ขาดเลือด มีน้อยมาก
ส่วนใหญ่ยังมีชีวิตดีอยู่ คงเป็นเพราะว่า หากพี่นุกเหนื่อย ก็จะหยุดทันที ไม่ฝืนทำต่อ
ทำให้แม้เลือดมาเลี้ยงน้อยก็จริง แต่ก็ใช้เลือดน้อยลง ทำให้กล้ามเนื้อหัวใจยังคงสภาพอยู่มาก

ยังไม่ทันที่จะได้วางแผนการรักษาต่อ พี่นุกมีอาการเจ็บหน้าอก ระหว่างการฟอกเลือดในวันพฤหัสที่ 24 ตุลาคม 2556
พอฟอกเลือดเสร็จ ก็เข้าหอผู้ป่วยหนักทางด้านหัวใจ (CCU) ที่โรงพยาบาลอุดรธานี
จากการติดต่อประสานงานของคุณหมอที่อุดร พี่นุกถูกส่งตัวไปที่ศรีนครินทร์ในวันต่อมา
และได้รับการรักษาโดยการทำบอลลูน ที่ทุกคนกลัวภาวะแทรกซ้อนมากที่สุด ในวันเดียวกัน

เวลาผ่านไปไม่นานมากสำหรับหัตถการแบบนี้ อาจารย์หมอเจ้าของไข้ ออกมาบอกพี่หน่อยว่า
การทำบอลลูนขยายเส้นเลือดหัวใจเสร็จสิ้นแล้ว ผ่านไปได้ด้วยดี ไล่ให้พี่หน่อยไปกินข้าว
ทุกคนโล่งใจ เพราะขั้นตอนที่น่ากลัวที่สุดก็ผ่านไปแล้ว

พี่หน่อยขับรถออกไปหาที่พัก ต่อด้วยหาข้าวกิน ขณะที่กำลังขับรถอยู่นั้น
มีโทรศัพท์จากเจ้าหน้าที่หอผู้ป่วย ว่าอยู่ที่ไหน มีญาติที่อยู่ใกล้กว่านั้นไหม คนไข้อาการไม่ดี
พี่หน่อยรีบกลับไป เห็นพยาบาลกำลังเอาเทปปิดท่อช่วยหายใจพี่นุกอยู่
ได้ความว่า ความดันเลือดโลหิตตก ช็อค ใส่ท่อช่วยหายใจ กำลังหาสาเหตุที่ความดันตก
อาจารย์หมอเจ้าของไข้ แพทย์ประจำบ้าน และแพทย์ทางด้าน X-ray มาตรวจ ultrasound
ดูช่องอกและช่องท้อง ก็ไม่มีอะไร
พี่นุกได้ยาและได้เลือดไปขนานใหญ่ ความดันพอขึ้นไหว
เช้าวันต่อมา ถึงได้เห็นว่ามีก้อนเลือดที่ขาแถวบริเวณที่ใส่สายทำบอลลูน
บวกกับในเวลาต่อมา พบว่ามีเลือดออกในทางเดินอาหาร
คาดว่า เป็นจากการแข็งตัวของเลือดที่ผิดปกติ
หลังจากที่ได้รับการรักษา ดูเหมือนว่า พี่นุกจะค่อย ๆ ดีขึ้นเรื่อย ๆ
วันเสาร์ วันอาทิตย์ ยาที่กระตุ้นเส้นเลือด ลดลงจะหยุดได้ทั้งหมด
เหลือแต่ยังคงใช้เครื่องช่วยหายใจ และเครื่องฟอกไตที่เตียงผู้ป่วย
ดูเหมือนว่ากำลังจะไปด้วยดีอีกครั้ง…………..

แต่………..
เช้าวันจันทร์ที่ผ่านมา 28 ตุลาคม 2556
พี่หน่อยส่งข้อความมาแต่เช้าว่า พี่นุกความดันโลหิตตกไปอีก ค่าตัวบน เหลือ 50 (คนปกติ 120/80 มิลลิเมตรปรอท)
ยังไม่ทราบว่าเกิดจากอะไร
ยาทุกตัวที่ช่วยกระตุ้นความดันถูกนำมาให้พี่นุกอีกรอบ
เจ้าของกระทู้ทำงานในวันจันทร์ไป รอฟังข่าวไป
(งานในส่วนที่พี่หน่อยไม่อยู่ ก็ต้องทำแทนด้วย)
ประมาณเก้าโมงนิด ๆ พี่หน่อยโทรเข้ามาหา
ใจเสียมากตั้งแต่เห็นสายเข้า เพราะพี่หน่อยรู้ว่าทำงานอยู่
ถ้าไม่มีอะไร พี่หน่อยจะไม่โทรเข้ามาหา

พี่หน่อยบอกว่า อาจารย์เจ้าของไข้ถามว่า ถ้าหัวใจหยุดทำงาน จะให้ปั๊มไหม ให้คุยกับครอบครัวไว้
พี่หน่อยพูดกับเจ้าของกระทู้ว่า ถ้าปั๊ม ก็แค่ยื้อเวลาไว้เท่านั้น
แต่ก็พูดต่อเองว่า เมื่อเช้า พีนุกยังพยักหน้ารับอยู่เลย ถ้าไม่รู้ตัวแล้ว จะตัดสินใจและตอบได้ง่ายกว่านี้
พี่หน่อยเล่าไปร้องไห้ไป ทั้ง ๆ ที่ปกติ พี่หน่อยเป็นคนเข้มแข็งมาก
คราวที่พี่นุกอาการหนักเมื่อสิบปีก่อน พี่หน่อยก็ดูแลจัดการทั้งหมด

พอวางสาย ก็คุยกับพี่ที่ทำงานด้วยกัน ว่าขอเคลียร์งานเท่าที่เร่งด่วนและจำเป็น
พี่ที่ทำงานด้วยก็น่ารักมาก จัดการทุกอย่างให้หมด เหลือรายไหนที่งดไป
พี่เค้าไปคุยให้ก่อน ว่าขอเลื่อนไปวันหลัง

หลังจากออกจากที่ทำงาน ก็ขับรถออกจากอุดรไปขอนแก่น
พี่หน่อยส่งข่าวว่า พ่อกับแม่ จะมาจากเชียงใหม่ แวะกรุงเทพ แล้วมาขอนแก่นเลย
ส่วนพี่โหน่ง พี่ชายอีกคน อยู่กรุงเทพ จะมาประมาณเที่ยง

ในใจตอนนั้นคิดแต่ว่า ทุกคนในบ้าน มาครบกันละ เราจะไปถึงทันกันหรือเปล่า
แล้วก็มีความคิดในสมองมาแว่บนึง…..แล้วถ้าเป็นบี้ล่ะ พี่นุกจะมีความสุขมากขึ้นไหม จะรับรู้ได้หรือเปล่า

ด้วยความที่ตัวเองไม่รู้จักใคร และจำได้ราง ๆ ว่าพี่หน่อยเคยพูดถึงเพื่อน
เลยโทรหาพี่หน่อย บอกว่า เป็นไปได้ไหมที่จะติดต่อให้พี่บี้มาเยี่ยมพี่นุก
เจ้าของกระทู้บอกพี่หน่อยว่า มีเงินอยู่ก้อนนึงที่จะดึงมาเป็นค่าใช้จ่ายได้ทันที
ความคิดนี้ ไม่เคยอยู่ในหัวในเวลาปกติเลย เพราะคิดว่าผู้ที่ทำงานวงการบันเทิง
เค้าก็อยู่ของเค้าไป เราคงไม่ได้เกี่ยวข้องในชีวิตจริง หรือจะไปรบกวนเค้าได้

หากเวลานั้น ไม่นึกอะไรแล้ว คิดแต่ว่า หากมีคนในบ้านครบ
อีกคนนึงที่พี่นุกคงอยากได้เห็น คือพี่บี้
(แต่พี่นุกคงไม่อยากให้พี่บี้ เห็นสภาพแฟนคลับโหมดเงียบตัวยง ในสภาพนี้เท่าใดนัก)

พี่หน่อยติดต่อหาเพื่อน จนกระทั่งตัวเองไปถึง
อาการพี่นุกดูเหมือนจะกึ่งรู้ตัวบ้าง แต่ก็หายใจผ่านเครื่องช่วยหายใจแบบหอบ
มีสายโทรเข้าจากเพื่อนพี่หน่อย บอกว่า ติดต่อคุณเพทายได้ เป็นผู้จัดการพี่บี้
และคุณเพทาย อนุญาตให้พี่หน่อยโทรหาได้

พี่หน่อยเดินมาบอกเจ้าของกระทู้ใน CCU ว่า คุยให้หน่อยได้ไหม
เพราะไม่คิดว่าจะคุยเองได้
สุดท้าย พี่หน่อยก็ยอมโทรไป ด้วยความที่เจ้าของกระทู้อารมณ์ไม่คงที่กว่าพี่หน่อย ^^”
คุณเพทายใจดีและน่ารักมาก ตอนที่รับสาย บอกว่าพี่บี้คงไปไม่ได้ เพราะคิวแน่นหมด
แต่จะส่งเป็นคลิปวีดีโอไปให้ รอตอนค่ำ ๆ หน่อยจะได้ไหม

พี่หน่อยขอโทษที่รบกวนและถามเรื่องค่าใช้จ่าย ซึ่งก็ได้คำตอบกลับมาว่า
“ไม่มีค่าใช้จ่ายอะไรหรอกค่ะ เท่านี้เอง มีอะไรที่ช่วยได้ก็จะช่วยกันไป”

ซึ้งและอึ้งมาก คำถามเดียวจากคุณเพทายคือ “คนไข้…ชื่ออะไรคะ”
เจ้าของกระทู้เดินออกมาจาก CCU พี่หน่อยก็เปิดลำโพงให้ฟัง
เพราะคุณเพทายสอบถามวิธีในการส่ง clip มาให้

ก่อนจะวางสายไป คุณเพทายบอกว่าคงเป็นช่วงเย็น ๆ และตอนนั้นกำลังขับรถอยู่

เราสองพี่น้อง เดินกลับเข้าไปใน CCU บอกกับพี่นุกว่า
ผู้จัดการพี่บี้เค้ารับทราบแล้ว พี่บี้คงมาเยี่ยมพี่นุกเองไม่ได้นะ แต่จะส่งคลิปมาให้
พี่นุกลืมตามามองนิดนึง และก็ตาลอยต่อ

ช่วงบ่ายกับช่วงเย็น พี่โหน่ง พ่อแม่ ก็มากันครบ
ปรากฎว่า ที่ความดันพี่นุกตกอีกรอบ เนื่องจากมีเลือดออกในทางเดินอาหารอีก
คาดว่าเป็นจากตับวายเฉียบพลัน เลือดไม่แข็งตัว ทำให้มีเลือดออก
ทีมแพทย์ช่วยเหลือขึ้นมาจนสัญญาณชีพพอขึ้นมาบ้าง แต่ก็ยังน่าเป็นห่วง
ทุกคนใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ว่าจะได้รับ clip จากคุณเพทายทันไหม
แต่ก็ไม่มีใครกล้าส่งข้อความไปถาม เกรงใจ เขาอุตส่าห์ทำให้เรา จะไปเร่งเขาอีก

เจ้าของกระทู้กลับมาอุดร เพราะวันต่อมาก็ต้องทำงาน
ถ่ายรูปของสะสมของพี่นุก ส่งให้พี่หน่อยให้ส่งต่อคุณเพทาย
ให้ดูว่า พี่นุกเก็บของที่เป็นผลงานของพี่บี้ไว้อย่างเรียบร้อยมาก
ผลงานทุกชิ้น นิตยสารทุกเล่มมีเรื่องของพี่บี้ พี่นุกเก็บไว้อย่างดี….ทั้ง ๆ ที่หลังบ้านเป็นจอมปลวก
คุณเพทายตอบกลับมาว่าไม่ลืม…….
และในวันนั้น ช่วงเย็น ๆ ก็มี clip ส่งมา

ด้วยความที่ไม่แน่ใจว่าเหมาะสมหรือไม่ ที่จะลง clip ทั้งหมด
เจ้าของกระทู้จึงขอลงเป็นภาพนิ่งไว้นะคะ
ในตอนที่พี่หน่อยไปเปิดให้พี่นุกฟัง เป็นช่วงที่เจ้าของกระทู้ขับรถกลับอุดรแล้ว
พี่หน่อยบอกว่า เอาไปเปิดไว้ข้างหูพี่นุกก่อน พอได้ยินคำว่า “สวัสดีครับ ผมบี้นะครับพี่นุก”
พี่นุกลืมตาขึ้น ปึ๊ง….เหมือนเปิดสวิตซ์
ตอนที่พี่หน่อยเล่าให้ฟังระหว่างขับรถกลับ ปกติเจ้าของกระทู้เป็นคนใจแข็งมาก
อยู่ดี ๆ น้ำตาก็ไหลออกมาเอง

จิตมนุษย์ อยู่เหนือร่างกายจริง ๆ

ญาติ ๆ ที่มาเยี่ยม ต่างพากันดีใจ เหมือนจุดประกายที่ริบหรี่ขึ้นมา

เมื่อวาน อาการพี่นุกก็พอไหว รู้ตัวมากขึ้น
พี่หน่อยถามอยากฟังเสียงพี่บี้ไหม พี่นุกพยักหน้ารับ

หลังจากนี้ สำหรับพี่นุก ทุกคนก็ไม่แน่ใจว่าจะเป็นอย่างไร ได้แต่รอดูการเปลี่ยนแปลง และยังคงหวังต่อไป

แต่สำหรับคุณเพทาย ผู้จัดการ และคุณบี้
ครอบครัวของพี่นุก ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
คำขอบคุณล้านคำ คงไม่สามารถตอบแทนสิ่งมีค่าที่สละเวลามาทำให้กับพี่นุกได้

ที่บ้าน ส่งตัวแทนมาแสดงความขอบคุณ
นอกจากที่เมื่อวานพี่หน่อยกับแม่โทรไปขอบคุณคุณเพทายแล้ว

ด้วยความที่แม่เป็นคนเชียงใหม่ จึงต้องทำหน้าที่เป็นดาราหน้ากล้องจำเป็น
ลูก ๆ เป็นคนตะวันออกเฉียงเหนือไปหมดแล้ว (คุณพ่อเป็นคนจีน จากสัตหีบ เป็นคนตะวันออกค่ะ)
แม่บอกว่า เขียนสคริปต์ให้แม่ด้วย
แต่สุดท้าย….ลูก ๆ ก็บอกว่าให้แม่กำกับเอง แสดงเองละกัน ยิ้ม

ขออภัยมือใหม่ด้วยนะคะ รู้สึกจะอัดกันหลายครั้งมาก ครั้งนี้เสียงชัดที่สุด
ขนาดช่วงนี้เครียด ๆ เห็นคลิปแม่ ยังอดขำไม่ได้เลยค่ะ ดูตั้งใจจริง ๆ พูดตะกุกตะกักตลอดเลย

นอกจากนี้ ขอขอบคุณ อาจารย์ไชยสิทธิ์ อาจารย์แพทย์เจ้าของไข้ และทีมทุกท่าน
– พี่เกียง (อาจารย์จารุวรรณ) อายุรแพทย์ทางด้านโรคหัวใจที่โรงพยาบาลอุดร เป็นพี่สาวที่แสนดี ดูแลมาตลอด
– เจ้าหน้าที่พยาบาลที่โรงพยาบาลอุดร ที่ดูแลพี่นุก
– ทุก ๆ ท่านที่เกี่ยวข้องและเป็นห่วง

ตอนนี้เจ้าของกระทู้ต้องไปทำงานก่อนค่ะ และต้องส่งข่าวให้แม่กับพี่หน่อยด้วยค่ะ

ขอบพระคุณทุกท่านที่อ่านและรับฟังด้วยนะคะ
ขอบคุณคุณเพทายและคุณบี้อีกครั้งค่ะ

………………………………………………………………….

ขอบคุณกระทู้ดีๆจากคุณ Nuevo  

http://pantip.com/topic/31177994

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s